Niedziela Palmowa obchodzona jest w całej Polsce tłumnie i uroczyście. Dawniej w tym dniu inscenizowano triumfalny wjazd Jezusa do Jerozolimy. Obrzęd polegał albo na procesjonalnym obchodzeniu kościoła wewnątrz lub na zewnątrz, albo — w mieście — na przejściu z jednego kościoła, symbolizującego GĂłrę Oliwną, do drugiego kościoła, ktĂłry wyobraĹźał Święte Miasto. Głównym aktorem spektaklu była figura Pana Jezusa na osiołku umieszczona na wĂłzku; dziś taką figurę pochodzącą z Szydłowca moĹźna oglądać w krakowskim Muzeum Narodowym. W Krakowie platformę z Chrystusem na osiołku ciągnęli rajcy miejscy — była to bowiem funkcja wielce zaszczytna — dzieci zaś rzucały kwiaty i palemki przed nadjeĹźdĹźającą figurą i wołały: „Hosanna na wysokościach". Nadto uczniowie szkół parafialnych i kolegiĂłw recytowali wierszowane opowieści o wjeĹşdzie Chrystusa do Jerozolimy i Jego przyszłej męce, a po nich rymowanki o poście, śledziu, kołaczach wielkanocnych i o szkolnych kłopotach.

Święto obchodzone w Kościele 2 lutego zmieniło swoją nazwę. Dawniej liturgia mówiła o Oczyszczeniu Najświętszej Maryi Panny (40. dzień od narodzenia Jezusa), czym nawiązywała do święta spotkania i święta oczyszczenia w tradycji starotestamentalnej i chrześcijańskiej.
Od IV wieku w Jerozolimie święto to przeĹźywano jako „Spotkanie Pańskie”, co w języku greckim brzmi: Hypapante czy teĹź Hypanathesis tou Kyriou. Oznacza to, Ĺźe Chrystus przez swoje „wejście w świat” spotyka się ze wszystkimi ludĹşmi. Przez pośrednictwo Jezusa, Maryi i św. JĂłzefa - w tym spotkaniu w świątyni jerozolimskiej - „dokonało się” juĹź w zarodku „wszechspotkanie Boga z ludĹşmi i ludzi pomiędzy sobą”. W tych słowach moĹźemy tylko „dotknąć” tajemnicy przyszłego, eschatologicznego spotkania w Nowym Jeruzalem (por. Ap 21,1-4).

Data 25 grudnia juĹź staroĹźytności była dniem szczegĂłlnym. Główną tego przyczyną było to, iĹź określała czas przesilenia zimowego, w ktĂłrym noc stawała się krĂłtsza, a dzień dłuĹźszy.  W Rzymie w tym okresie odbywały się Saturnalia na cześć boga Saturna, w Persji natomiast czczono Mitrę – bĂłstwo słońca.

Przyjście na świat Jezusa, oznaczało pojawienie się nowej światłości i nadziei dla świata, dlatego też można dostrzec analogię pomiędzy hołdem dla Jezusa a bóstw mitycznych.
czytaj więcej

Zapraszamy na rekolekcje adwentowe, ktĂłre w tym roku przeprowadzi w naszej parafii
ks. dr hab. Leszek Misiarczyk.
Program rekolekcji:
Niedziela 14.12.2008r.
godz. 8.30
godz. 10.00 ze szczególnym udziałem dzieci
godz. 11.30
Poniedziałek 15.12.2008r.
godz. 10.00
godz. 15.00 dla dzieci
godz. 17.00
Wtorek 16.12.2008r.
godz. 10.00
godz. 15.00 dla dzieci
godz. 17.00
Spowiedź święta w poniedziałek i wtorek podczas Mszy św.
Chorych prosimy zgłaszać w niedzielę w zakrystii

Niepokalane Poczęcie NMP w historii Kościoła

Święty Mikołaj z Miry, biskup, ok. 270, zm. 345-352.

Przez wiele lat św. Mikołaj naleĹźał do najbardziej znanych i czczonych w Kościele świętych. Dopiero w wiekach średnich palmę pierwszeństwa w popularności odebrał mu św. Antoni z Padwy (zm. 1231). Greckie imię Mikołaj znaczy etymologicznie tyle, co “zwycięski lud”. Ma ono wiele odmian: Nikolas, Nikłaś, Klaus, Mikulasz, Miklos, Nichol itd. To rĂłwnieĹź świadczy o popularności Świętego. I trzeba przyznać Ĺźe wśrĂłd: 16 świętych, 6 błogosławionych i 1 błogosławionej, ktĂłrym on właśnie dał początek, nie ma głośniejszego i opromienionego większą chwałą nad biskupa Miry.

Przygotowując się na przyjście Chrystusa, podejmujemy szereg działa, zwłaszcza w dziedzinie naszego ducha. Niech poniższe refleksje pomogą nam w jak najlepszym przeżyciu tego okresu.